9 listopada 1947 r.

Święty Azariasz mówi, odnosząc się do wizji z 24 października: "Najwyższy Pan chciał, abyś zrozumiała znaczenie słów Maryi Najświętszej przy Trzech Źródłach[1]. Maryja Najświętsza była tak objęta – mógłbym powiedzieć: zawarta – w Trójcy Przenajświętszej, w której była, zanim zaistniał czas, i której była Tabernakulum, zawierając w swoim łonie Ojca, Syna i Ducha Świętego poprzez zawieranie błogosławionego Owocu swego dziewiczego łona, Jezusa, w którym była jedność Słowa z Ojcem i Duchem Świętym, będąc w ten sposób miłością Jedynego i Trójjedynego Boga – Objawienie jest Jej Skarbem, a Ona jest jego umiłowaną i słodką Królową, szafarką Mądrości, dawczynią Słowa. Oblubienica i Matka Mądrości i Słowa, dziewicze Źródło, które Bóg zapładnia i które daje rzeki Wody Żywej, będącej Życiem wiecznym dla tego, kto z Niej pije."