30 maja 1947 r.

Jezus mówi, gdy czytam zdanie[1] z Księgi Eklezjastyka rozdz. 31, w. 35: "Wszystkie rzeczy stworzone przez Boga są dobre i stworzył je dla ulgi człowieka. Wszystkie. Lecz to, co sprawia, że stają się niedobre, to zawsze nieporządek, z jakim człowiek ich używa. Bóg chciał was i chce was w radości. Lecz nieposłuszeństwo porządkowi, czyli pożądliwości, zastępują radość znużeniem, bólem, kłótniami, nędzą, rozdźwiękiem serc i rodzin. Dlatego, gdy nieporządek zadomowił się na ziemi i z czasem narastał, Pan dał Prawo. Lecz czy przyniosło to pożytek? Nie. Dał Mnie. Lecz czy przyniosło to pożytek? Nie. Ja dyktuję Słowo ewangeliczne. Lecz czy przynosi to pożytek? Nie. Powiedziane jest jeszcze w Księdze Eklezjastyka: "Mądry nie nienawidzi Prawa i nie roztrzaska się o skały jak okręt w burzy. Człowiek rozumny jest wierny Prawu Bożemu, a Prawo jest wierne jemu". Oto przyczyna wszelkiego zła: zbyt mało jest mądrych, i dlatego, mimo że rozum dany przez Boga człowiekowi jest jak okręt zdolny przenieść człowieka z brzegu ziemskiego na brzeg niebiański przez ocean jego dni ziemskich, większość rozbija się o skały i nędznie tonie. Módl się teraz. Potrzebuję twojej modlitwy za ducha, którego Ja znam. Pokój tobie."