28 września 1944 r.

Jezus mówi: "Napisz tylko to. Jest osoba tak droga Mnie i tobie, która żyje blisko ciebie, a która musi dać tobie, nie Mnie – bo Ja wiem bez potrzeby czegokolwiek mierzyć – miarę oddźwięku w duszach moich słów i dzieł miłosierdzia, których jesteś narzędziem rozgłaszania. Widzisz, jak to stworzenie dzień po dniu wznosi się ku światłu, jak ląd wyłaniający się z dna morza i powoli wznoszący się ku słońcu, stając się jaśniejącą i kwitnącą górą. Och, jak wiele daliśmy tej drogiej nam osobie! Cóż za skarb dla jej życia! Cóż za przyjaźń! Cóż za pociecha! Otóż widzisz, że stronice Ewangelii, które stały się żywe dzięki widzeniu, poruszają ją najbardziej. Tak jest z wieloma. Bądź więc szczęśliwa, widząc, i niestrudzona w opisywaniu. Sprawiasz, że jestem kochany, i prowadzisz do pragnienia Mnie, Mistrza i Światłości. Uczeni, i ci mniej uczeni, pragną rzeczy najwyższych. Ciekawscy, o nieczystych intencjach, pragną wyjaśnień przyszłych tajemnic i przyszłych czasów. Nie mam dla nich żadnej litości. A dla tych pierwszych mam jej o wiele mniej niż dla "maluczkich" z mojej trzody. Dla nich jestem zawsze Tym, który mówi[620]: "Żal Mi tych tłumów" i daję im chleb mojego Słowa i Życia. Dla Pauli i dla ciebie moje błogosławieństwo". Byłam zajęta zajęciem niezbyt mistycznym: przygotowywałam warzywa na posiłek, nie miałam papieru, Jezus nakazał mi: "Pisz". Natychmiast zostawiłam warzywa i wzięłam kawałeczek papieru[621], który miałam: jedyny, jaki był. Słowa Jezusa dają radość mojemu sercu jako krewnej i narzędziu Jezusa. I dają siłę mojej biednej istocie, która fizycznie nie może już więcej i tak bardzo cierpi, pisząc, że… myśli, iż nie zdoła dalej wytrwać. Lecz jeśli dzięki temu, co mój trud opisywania czyni dla Pauli, ma się to udzielić wielu, niech przyjdą, choćby setkami, widzenia, a ja niech się spalę, nawet przed przewidywaną godziną, z powodu wielkiego trudu. Niech umrę choćby z piórem między palcami. Dobry żołnierz umiera w bitwie, a męczennik na arenie. Ja, która chcę należeć do wojska Chrystusa i być męczennicą Jego miłości, chcę umrzeć w mojej bitwie i na mojej arenie: z miłości i z trudu. A Bogu niech będzie chwała, a duszom łaska. Dla mnie zaś – miłosierdzie. [W dniu 29 września następuje rozdział 420 dzieła EWANGELIA]