QUADERNI
22 lutego 1944 r.
[Poprzedza rozdział 637 Ewangelii] [Mówi Jezus:] "Mały Janie, bądź cierpliwa. Jest jeszcze coś więcej. Zróbmy też to, aby ucieszyć twojego Ojca i dopełnić dzieła. Chcę, aby ta praca została dostarczona jutro: w Środę Popielcową. Chcę, abyś skończyła ten trud, ponieważ... chcę, abyś cierpiała ze Mną. [Następują fragmenty 11-13 rozdziału 41 Ewangelii] Teraz zwróćcie dobrze uwagę na to, co mówię. Chcę, aby ten zeszyt[150] został ułożony w następujący sposób: I ból: Ofiarowanie w Świątyni. II ból: Pobyt w ziemi egipskiej. III ból: Moje zagubienie w Świątyni. IV ból: Śmierć św. Józefa. V ból: Moje pożegnanie w Nazarecie. Potem dyktando z 10.2.44. VI ból: Opis widzenia z 13.2 (4 punkty: synagoga, dom w Nazarecie, kazanie Jezusa w synagodze, rozmowa z Matką po ucieczce z Nazaretu). VII ból: Widzenie z 14.2. Potem dyktando z 15.2. Potem dyktando z 16.2. VIII ból: Wieczerza Paschalna. IX ból: Męka, biorąc widzenie z 11.2.44[151] i łącząc je z widzeniem z 18.2. X ból: Pogrzeb Jezusa (19.2). Potem widzenie i dyktando z 20.2. Widzenie i dyktando z 21.2. Widzenie i dyktando z 22.2 aż do miejsca oznaczonego w ten sposób[152]. Drugie dyktando o odnalezieniu Jezusa w Świątyni ma być umieszczone na swoim miejscu, przy III bólu. Ojciec sporządzi najpierw zwykły zeszyt dla siebie i dla ciebie, a ty go poprawisz, żeby nie było w nim ani jednego błędu. Potem zrobi te kopie, jakie zechce, dla innych. Naturalnie każdemu widzeniu musi towarzyszyć jego dyktando. Ojciec chciał tego wszystkiego na Wielkanoc. Ja chciałem tego jako przygotowania do Wielkanocy i każę ci to dostarczyć dziś, ponieważ jest już godzina 4.30 w Środę Popielcową, pierwszy dzień Wielkiego Postu. Do pracy, dzieci. I bądźcie błogosławieni. I błogosławieni ci, którzy przyjmą ten dar z prostotą serca i wiarą. W nich zapłonie ten ogień, którego Ojciec dziś pragnął. Świat nie zmieni się w swojej dzikości. Jest zbyt zepsuty. Ale oni zostaną przez niego pocieszeni i poczują, jak rośnie w nich pragnienie Boga, które jest zarzewiem świętości. Idź w pokoju, mały Janie. Twój Jezus dziękuje ci i błogosławi cię." [Następują, pod datą 24 i 25 lutego, rozdziały 46 i 47 Ewangelii]
PRZYPISY
[150] Ta część jest jedną z maszynopisów skompilowanych przez ojca Miglioriniego, jak zauważyliśmy u stóp 4 lutego. Do tego pliku można odnieść następującą niedatowaną adnotację, którą pisarka umieszcza na wewnętrznej ulotce zeszytu nr 15, którego pierwsze pismo (rozdział 42 głównego dzieła) nosi datę 5 lutego 1944 r.: Dyktanda o smutkach. Przed tym z 5-2 w maszynopisie należy umieścić ten o Ofiarowaniu [puste miejsce] i ten o ucieczce do Egiptu, tj. o pobycie Świętej Rodziny na wygnaniu. Tak mówi Pan.
[151] 11-2-44 to nasza korekta z 11-2-43
[152] oznaczone w ten sposób: następuje rodzaj dużej gwiazdki. Ten sam znak znajduje się na końcu autografu rozdziału 637 głównego dzieła, napisanego 22 lutego.