17 maja 1944 r.

[Poprzedzający rozdział 416 Ewangelii] Znów ujrzałam mego Jezusa! Ach, jakże jestem szczęśliwa! Jaki On był piękny! Jego twarz, Jego ręka, Jego głos! Jakież miałam pragnienie! Wczoraj, to prawda, widziałam Go, ale jakby na oderwanych obrazach. Nie odezwał się ani nie poruszył. Ale dzisiaj nie, dzisiaj jest tak jak kiedyś. Jestem szczęśliwa, szczęśliwa! Ale ile bólu przez te 40 dni, kiedy Go nie widziałam! Bo to dokładnie 40 dni. Po raz ostatni widziałam Go żywego i oddychającego w Wielki Piątek, to znaczy 7 kwietnia, właśnie o tej godzinie, od godziny 15.30 czasu słonecznego. Czterdzieści dni udręki! Jakże rozumiem cierpienie Maryi, gdy straciła Jezusa![300] Stracić Jego obecność, nie widzieć Jego twarzy, nie słyszeć już Jego głosu, to zaznać szaleństwa, śmierci, piekła. Dlaczego, Jezu, uczyniłeś mi to?…