20 lutego 1950 r.

Duch Święty mówi: "Rzeczą syna jest mieć podobieństwo do ojca. Wyjaśniono już[21], na czym polega podobieństwo i obraz człowieka, przybranego syna Bożego, do Ojca niebieskiego. Powiedziano też, jakimi środkami i za jakim przykładem człowiek może coraz bardziej dochodzić do podobieństwa do Wiecznej Doskonałości. Podano wreszcie jako prawdę, że ci, którzy żyją według ducha, mogą nazywać Boga "Ojcem" i wzywać Go głosem najbardziej Mu miłym: głosem Jezusa, który swoim duchem zamieszkuje w dzieciach Bożych. Lecz ojciec nie daje dzieciom tylko miłości i podobieństwa. Daje im także swoje bogactwa i swoje dziedzictwo. Pierwsza Osoba Przenajświętszej Trójcy, tak jak daje Synowi, współistotnemu Ojcu, Królestwo i Panowanie nad wszystkim, co jest w niebie i na ziemi, tak daje przybranym synom i braciom Jezusa według ciała współudział w Królestwie i Panowaniu Syna. Już dał ludziom współudział w życiu Bożym przez Łaskę. Już dał współudział w skarbach Chrystusa przez życie w Ciele Mistycznym. Lecz poza życiem ziemskim chce dać współudział w dobrach niebieskich, współdziedzictwo z Chrystusem. Oto dary i pragnienie Ojca, Syna i Ducha Świętego, Trzech, którzy - tak jak są Jednym - mają jedną myśl, jedną wolę, jedną miłość. Jakie powinno być pragnienie przybranych synów, odpowiadające pragnieniu Boga? To samo: współudział w życiu Bożym przez wierność Łasce i zjednoczenie z Ciałem Mistycznym oraz życie przeżyte tak, by osiągnąć cel ostateczny: współudział, współdziedzictwo w dobrach niebieskich. A skoro widzieliście już[22], że nie ma zwycięstwa bez walki, że nie można otrzymać ozdobnej szaty ani palmy chwały bez bólu i bez krzyża - środków, przez które Chrystus został wywyższony przez Ojca po najwyższym uniżeniu i posłuszeństwie - tak jak słusznie pragniecie być współdziedzicami niebieskiego Królestwa, którego Baranek Boży, Słowo Wcielone, jest Królem królów i Panem panów, tak samo winniście pragnąć być współdziedzicami Jego udziału w bólu, ofierze, uniżeniu, posłuszeństwie. Bo tylko w ten sposób będziecie mogli razem z Nim, Zwycięskim i Chwalebnym, zostać uwielbieni. Krótka, zawsze krótka jest próba ziemska wobec wieczności. Względne, zawsze względne są cierpienie i krzyż wobec radości niebieskiej, nieskończonej jak wszystko, co pochodzi od Boga, dla tych, którzy już poznali Boga jako "jego dzieci i jego dziedzice". Czym jest nagroda błogosławionych? Posiadanie Boga. Nie jest więc błędem powiedzieć, że będzie to radość nieskończona, ponieważ Bóg jest nieskończony, a w Objawieniu Jego, Jego Tajemnicy, błogosławieni zaznają radości bez miary, a więc radości nieskończonej. Podobnie: zawsze względne będą upokorzenia ziemskie wobec tej chwały, która objawi się w wybranych, gdy Bóg udzieli im, w mierze pełnej i doskonałej, swojej Wielkości, Piękna, Wiedzy, swego Ognia Miłości, swojego Światła, wszystkich swoich Przymiotów, wszystkich tych Dóbr, tych chwał, tych cnót, które On pragnie udzielać w formie względnej, proporcjonalnej do żyjącego, i coraz szerszej, głębszej i wyższej, w miarę jak żyjący wzrasta w życiu nadprzyrodzonym i wyzbywa się siebie i wszystkiego, by przyjąć Boga, dopóki człowiek jest jeszcze na ziemi. Wtedy, i tylko wtedy, na końcu czasów, gdy zmartwychwstałe ciała świętych zostaną wzięte do chwały i połączone na nowo z duchem już błogosławionym i chwalebnym, stworzenie, oczekujące od tysiącleci, ujrzy objawienie się synów Bożych. Tego, czym synowie Boży byliby zawsze, od początku, gdyby na początku pierwszy z nich nie zgrzeszył, szpecąc świętokradczą, poniżającą, bolesną Skazą doskonałe Stworzenie dokonane przez Boga. Wtedy wszystkie rzeczy zostaną przywrócone takimi, jakimi Bóg je pomyślał, zanim je stworzył. A gdy diabeł i jego słudzy zostaną wrzuceni do wiecznego jeziora, bez możliwości wyjścia i działania, na wieki wieków, i gdy wraz z Księciem zła - przez którego weszły na świat, wraz z winą, ból i śmierć - znikną ze stworzenia także śmierć i ból, rzeczy dawne przeminą. Rzeczy, które były piękne, dobre, bez żałoby i nędzy, bez okrucieństwa i kłamstwa, bez złości i zepsucia, a które Szatan i słabość Człowieka i ludzi zbrukali i uczynili złymi, bolesnymi, okrutnymi, podstępnymi i zepsutymi. I nastanie nowy świat, z wieczną Jerozolimą, nowy, wieczny świat, do którego Szatan nie będzie mógł już wniknąć, w którym ból nie będzie mógł już torturować, złość - mącić, przemoc - szkodzić i zadawać śmierci. Będzie to wielkie objawienie synów, wiecznego Ludu Bożego, to objawienie, którego wspaniałość zna i widzi jedynie Bóg, który wszystko zna i widzi od wieczności, w swojej Myśli i Oku Słowa, przez które także wszyscy synowie Boży otrzymają doskonałe objawienie Boga i ujrzą Go, i poznają bez żadnych ograniczeń."