8 września 1943 r.

Jezus mówi: "A to tylko dla ciebie samej. Inne rzeczy powiedziałem dla wszystkich, aby zadowolić Ojca. Ale świat jest zbyt głuchy i zepsuty, by słuchać o Maryi. Nie zasługuje na ten dar. Tobie, na twoje święto[319], daję tajemną intuicję Piękna Maryi, Jej uśmiechu, Jej milczenia. Wydają się one rzeczami nieważkimi. Mają nieskończoną wartość. Maryja przyciągnęła do siebie miliony stworzeń tą swoją słodką bronią. Ewangelizowała przede Mną swoim powściągliwym milczeniem i swoim nieopisanym uśmiechem. Wystarczyło, że się pojawiła, aby ucichły gorzkie lub nieczyste słowa, opadły urazy, uspokoiły się bóle. Jej spojrzenie oczyszczało, Jej milczenie wznosiło, Jej uśmiech nauczał. Nazaret pozostał nim zabalsamowany przez długi czas po Jej odejściu. Rodzący się Kościół umocnił się dzięki Jej milczeniu i uśmiechowi, wymowniejszym niż wszystkie słowa, gdyż przeświecało w nich oblicze Boga i prawda Jej misji. Proszę cię tylko, byś patrzyła i naśladowała Matkę moją i twoją. Wzrastaj w pięknie duchowym, aby się do Niej upodobnić, ucz się od Niej milczenia, które mówi do Boga i o Bogu, oraz uśmiechu, który uczy wiary, hojności, miłości. Patrz zawsze na moją słodką Matkę, abyś mogła zobaczyć Ją wyraźnie w godzinie śmierci. Kto umiera w Maryi, natychmiast ma Jezusa. Kontempluj Maryję i przyjmij mój pokój. Nic więcej nie potrzeba, by być szczęśliwym". Od wczoraj widzę Dziewicę, a piękno tej uśmiechniętej i cichej wizji przewyższa możliwości ludzkiego opisu. To dar Jezusa na moje święto.