8 maja 1944 r.

Jestem bardziej przygnębiona niż w ostatnie dni. Czytam i ponownie czytam płacz Jezusa, aby móc powiedzieć sobie: "On mnie rozumie i współczuje mi" i tulę się do Maryi, ponieważ nie mam pocieszenia od niczego ani od nikogo na Ziemi.