25 listopada 1943 r.

Jezus mówi: "Wszystkie dusze są stworzone przez Myśl Ojca, który posyła te swoje córki, aby ożywiały ciała powstające na Ziemi. Lecz dusza Najczystszej nie wypłynęła jedynie z Myśli Ojca. Z wiru żaru, którym jest nasza Święta Trójca, wypływają trzy miłości, które zbiegają się w centrum, tam gdzie nasza Boskość jednoczy się i jaśnieje. Tam jest szczyt Miłości utworzonej przez trzy miłości zjednoczone razem, i by posłużyć się ludzkim porównaniem, mógłbym powiedzieć, że tam jest serce naszej Świętej Trójcy. Z tego serca wyszła dusza Maryi. Jak iskra wyrzucona przez naszą Wolę miłości, zrodziła się ona z naszych trzech miłości i z naszych trzech pragnień posiadania jej jako córki, jako matki, jako oblubienicy, a tworząc ją, złożyliśmy w niej całą naszą doskonałość, ponieważ była przeznaczona, by być kamieniem węgielnym budowli prawdziwej Świątyni, arką nowego przymierza, początkiem odkupienia, które - jak wszystko, co Boże - nosi symboliczny znak Trójcy. Pierwszy czas odkupienia to stworzenie - dzieło w szczególności Ojca - duszy bez skazy, przeznaczonej, by zstąpić i zamieszkać w ciele, które miało być przybytkiem Boga; a miłość Syna i Ducha Świętego czuwały błogosławione nad jej kształtowaniem. Drugi czas nastał, gdy za sprawą Ducha Ta, która była bez winy, cała piękna i czysta, złączyła swój żar dziewicy zakochanej w Bogu z żarem Miłości Bożej i za sprawą Ducha zrodziła Chrystusa dla ludów. Trzeci czas nastał, gdy Chrystus wypełnił swoją misję Odkupiciela, umierając na krzyżu. Także wtedy Maryja była zjednoczona z dziełem Boga i za sprawą Syna stała się Współodkupicielką i Ofiarą wraz z Nim. Nierozerwalnie związana z Bogiem i z Wolą Bożą, obecna jest w każdej chwili etapów drogi Odkupienia, a bez Maryi nie mielibyście Odkupiciela. Matka jest kwiatem w pełni rozkwitłym, w całej purpurze swej królewskiej szaty. Lecz Matka, aby nią być, musiała mieć początek nie tylko w nietkniętym pąku najczystszej Dziewicy, lecz raczej w jeszcze nienarodzonym nasieniu, z którego wyrósł potem łodyga, pąk, kwiat. Obchodząc dzień Niepokalanego Poczęcia Maryi, słodkiego owocu naszej miłości i tej, która niosła w sobie Owoc miłości nieskończonej, poświęcony waszemu zbawieniu, którym Ja jestem, miejcie w pamięci nie tylko Maryję dopiero co poczętą, lecz i Jej początek - trzykroć święty, bo do jego stworzenia przyczyniły się nasze trzy miłości - oraz Jej szczególną godność Tej, która zapoczątkowała przebaczenie Odwiecznego wobec człowieka. Pogodna jutrzenka dnia Odkupienia, przychodzi do was w swym czystym blasku Gwiazdy zarannej i niebiańskiego świtu. Jej kołyska, która gotuje się, by ją przyjąć, wyprzedza nieco moją, a jej uśmiech uczy was Gloria, które macie śpiewać Przedwiecznemu, który w swej najdoskonalszej Miłości dokonał dla was dwóch miłosnych cudów: Niepokalanego Poczęcia Maryi i mojego Wcielenia".