24 września 1947 r.

Jezus mówi: "Rób tak zawsze: już ci to powiedziałem[1] w Còmpito, ale nie pamiętasz. Używaj środków nadzwyczajnych, gdy odmawia się tobie środków zwyczajnych. Ale nigdy nie zaniedbuj środków zwyczajnych, gdy możesz je mieć. Niech moja litość nad twoimi głodami, nienasyconymi przez ludzi, którzy powinni cię nasycać, nie prowadzi cię do nadużycia. To nadzwyczajna łaska w nadzwyczajności, która już cię napełnia i przyodziewa. Bądź z tego szczęśliwa i w pokoju, ponieważ to jeszcze jeden dowód mojej miłości do ciebie, i bądź nią zawsze, ze sprawiedliwością. Pewnego dnia w Palestynie powiedziałem[2]: "Żal Mi tych tłumów… nie chcę odprawić ich głodnych, aby nie omdlały w drodze". I dałem im pokarm. Ale innym razem powiedziałem: "Szukacie Mnie z powodu chleba, którym najedliście się do syta, a nie z powodu cudów, które widzieliście". Wygodniej było mieć chleb i ryby bez kosztu! Ale niesprawiedliwie. Ty zaś staraj się zawsze zasługiwać na moją łaskę, która daje ci pokarm, abyś nie omdlewała… Twojemu duchowi zostawiam zdolność zrozumienia tych słów… Śpiewaj ze swoim Azariaszem Panis angelicus. Słucham twojego śpiewu… a wszystko inne, co ci mówię, niech pozostanie zapisane w twoim sercu."