19 sierpnia 1945 r.

[Poprzedza pierwszy fragment rozdziału 257 Ewangelii]

Po spełnieniu aktu miłości, jakim było napisanie do siostry Gabrieli, podążam za Jezusem, który zwrócił się do mnie ze zboczy Karmelu, by wypowiedzieć następujące słowa dla siostry Gabrieli: "Zawsze jestem Tym, który kochał maluczkich. A te stworzenia są dla Mnie jak dzieci. I chciałbym, aby w nowym Domu żywiono wielką miłość do Jezusa miłującego dzieci, zachowując przy tym wielką franciszkańską miłość do Jezusa nowonarodzonego i do Jezusa umęczonego. Dlatego mówiłem o Weronikach i dałem wam je za patronki."

[Następują pozostałe fragmenty 2 i 3 rozdziału 257 Dzieła Ewangelia. Z tego samego Dzieła następują jeszcze, z datami od 20 do 23 sierpnia 1945, rozdziały od 258 do 261]