29 sierpnia 1943 r.

Jezus mówi: "Zobaczmy razem ten fragment[299] z Księgi Królewskiej: 'Posłuszeństwo jest więcej warte niż ofiary, a słuchanie głosu - więcej niż ofiarowanie tłuszczu baranów; bo bunt jest jak grzech czarów, a niechęć poddania się jest jak grzech bałwochwalstwa' (1 Król., rozdz. 15, w. 22). Posłuszeństwo. Cnota, której nie chcecie praktykować. Rodzicie się i gdy tylko możecie zamanifestować jakieś uczucie, jest to uczucie buntu przeciw posłuszeństwu. Żyjecie, będąc nieposłusznymi. Umieracie wciąż nieposłuszni. Chrzest usuwa grzech pierworodny, ale nie unicestwia toksyny, którą grzech pozostawia. Czym był w gruncie rzeczy grzech pierworodny?[300] Nieposłuszeństwem. Adam i Ewa chcieli okazać nieposłuszeństwo Ojcu Stwórcy, podburzeni do tego aktu braku miłości przez Najwyższego Nieposłusznego, który stał się demonem, odmówiwszy posłuszeństwa miłości Najwyższemu Bogu. Ta trucizna tli się w waszej krwi i tylko wasza nieustanna wola sprawia, że nie jest ona zdolna zaszkodzić waszemu duchowi w sposób śmiertelny. Ale, o dzieci moje, cóż bardziej zasługującego na nagrodę możecie uczynić od tego? Popatrzcie dobrze. Łatwiej jeszcze jest złożyć ofiarę, uczynić dar, spełnić dzieło miłosierdzia, niż być stale posłusznym woli Bożej. Przedstawia się ona wam z minuty na minutę jak woda, która płynie i przemija, niosąc kolejne fale wody, a za nimi jeszcze inne. A wy jesteście jak ryby zanurzone w Woli Bożej, która płynie nad wami. Jeśli chcecie z niej wyjść, umieracie, dzieci moje. Ona jest waszym żywiołem. Nie ma w niej ani jednej kropli, która nie pochodziłaby z racji miłości. Wierzcie w to. Być posłusznym to czynić wolę Bożą. Tę wolę, o którą nauczyłem was prosić słowami "Ojcze nasz" i którą nauczyłem was wypełniać słowem i przykładem, prowadzonym aż do śmierci. Nie być posłusznym i buntować się to popełnić grzech czarów, mówi księga. Cóż bowiem czynicie, buntując się? Grzeszycie. A co rodzi grzech? Wasze zaślubiny z diabłem. Czyż więc nie czynicie czarów? Czyż nie przemieniacie się magicznie z dzieci Bożych w dzieci szatana? Nie być posłusznym i nie chcieć się poddać jest jak grzech bałwochwalstwa, mówi zawsze księga. Cóż bowiem czynicie, nie poddając się? Odrzucacie Boga, odrzucając Jego wolę. Wyrzekacie się Go jako Ojca i Pana. Lecz ponieważ serce człowieka nie może obyć się bez czczenia czegoś na miejscu prawdziwego Boga, którego odrzucacie, czcicie własne ja, własne ciało, własną pychę, własne pieniądze; czcicie szatana w jego najbardziej dotkliwych przejawach. Oto dlaczego stajecie się bałwochwalcami. A czego bożków? Doprawdy ohydnych, które trzymają was w niewoli, w niewoli nieszczęśliwej. Przyjdźcie, przyjdźcie, drogie dzieci mojej miłości, przyjdźcie pod ojcowskie jarzmo, które nie rani, które nie uciska, które nie poniża, lecz przeciwnie - podtrzymuje was, prowadzi i daje wam pewność dotarcia do błogosławionego królestwa, gdzie nie ma już bólu. Świat, który chce być nieposłuszny, nie wie, że wystarczyłby ten akt posłuszeństwa, aby go zbawić. Wrócić w bruzdę Boga, iść za głosem Boga, być posłusznym, być posłusznym, odnaleźć dom Ojca, porzucony dla mrzonki fałszywej godności, odnaleźć rękę Ojca, która błogosławi i uzdrawia, odnaleźć serce Ojca, które kocha i przebacza. Zastanówcie się, dzieci, że aby przywrócić wam utraconą łaskę, dwoje Najczystszych, dwoje Najbardziej Niewinnych, dwoje Najlepszych musiało spełnić najwyższe Posłuszeństwo. Zbawienie rodzaju ludzkiego rozpoczęło się[301] w czasie od "fiat" Maryi przed moim archaniołem, a zakończyło się w "consummatum" Jezusa na krzyżu. Te dwa najboleśniejsze posłuszeństwa były zarazem najmniej obowiązkowe, ponieważ Ja i moja Matka byliśmy ponad koniecznością odpokutowania grzechu przez posłuszeństwo. My, którzy nie zgrzeszyliśmy, odkupiliśmy wasz grzech przez posłuszeństwo. A czyż wy, biedne dzieci, nie zechcecie naśladować waszego Mistrza i uzyskać miłosierdzia przez posłuszeństwo, które jest dowodem miłości i wiary? Piękniejszy i milszy niż same kościoły, które wznosicie mi ślubem, i niż jakikolwiek inny ślub, jest ten duchowy kwiat duszy, zrodzony na ziemi w sercu człowieka, lecz kwitnący w Niebie, wieczny, dla waszej chwały."