23 grudnia 1943 r.

Jezus mówi: "Wielka to nauka, i zbyt zaniedbywana, ta, którą czytamy w rozdziale 4 Księgi Nehemiasza. Czujność, wytrwałość i modlitwa. Oto trzy bronie potężniejsze niż strzały, włócznie i miecze. A oto również konieczność, aby wśród ludu Bożego byli tacy, którzy są szczególnie oddani modlitwie za tych, którzy pracują i nie potrafią jednocześnie zajmować rąk pracą, a serca modlitwą. Młodzieńcy, mówi[731] Księga Ezdrasza, którzy pracowali, nawet ci zajęci pracą, a nie obroną, pracowali z mieczem przypasanym do boku, gotowym do walki. Nie było też buntów przeciw rozkazowi, który wyznaczał ich to do pracy, to do obrony. Przełożeni są zawsze natchnieni przez Boga i gdy wyznaczają zadanie, należy ich słuchać niezwłocznie i bez szemrania. Wszyscy mają ten obowiązek. A szczególnie macie go wy wobec Boga, Przełożonego najwyższego, który w swej opatrzności ustanawia posłannictwa i zmiany w posłannictwach. Biada tym sercom przywiązanym do rzeczy, które przemijają, które buntują się przeciw posłuszeństwu, mówiąc: "Czuję się lepiej w tym stanie i nie chcę tego drugiego stanu". Nie chcę! Jakże możecie mówić, że nie chcecie? Gdzież jest posłuszeństwo, uległość, miłość Woli Bożej, która prześwituje zza rozkazów człowieka? Tylko w jednej rzeczy wolno wam nie chcieć. Gdy człowiek nakazuje wam czynić zło. Wówczas musicie się przeciwstawić i powiedzieć: "Nie", nawet gdyby miało to uczynić z was męczenników. A wy, którzy macie władzę rozkazywania, czy to w małym, czy w wielkim, słuchajcie, co mówi wam Pan, który najpierw przemówił do podwładnych poprzez Księgę, a teraz mówi do was. Pamiętajcie, że kierowanie jest podwójnym ciężarem w porównaniu z byciem kierowanym. Do was należy, byście nie stali się odpowiedzialni za ruinę innych. Podwładni odpowiadają przed Bogiem za samych siebie. Wy - za siebie i za nich. Godności urzędu odpowiada surowość postępowania wobec samych siebie. Musicie dawać przykład, ponieważ przykład pociąga za sobą, zarówno w dobrym, jak i w złym. A od przełożonych niegodziwych czy po prostu gnuśnych nie można mieć innych podwładnych niż niegodziwi i gnuśni. Tak jest we wspólnocie i tak jest w państwie. Mali patrzą na wielkich i są zwierciadłem wielkich. Pamiętajcie o tym. Kolejnym przymiotem, po nieskazitelności, jest dobroć. Dobroć powściąga instynkty bardziej niż więzienia i nakazy. Sprawcie, by was kochano, a będziecie słuchani. Pociągniecie do dobra, będąc dobrymi. Lecz biada wam, jeśli będziecie chciwi, niesprawiedliwi, niegodziwi. Będziecie znienawidzeni, wyszydzani, nieposłuchani nawet, a zwłaszcza w dobrych rozkazach, które będziecie wydawać, a posłuchani, nawet bardziej niż byście chcieli, w naśladowaniu waszej chciwości, waszej niesprawiedliwości, waszej niegodziwości. Nie upajajcie się tak bardzo swoim zaszczytem, by stać się niezdolnymi do zrozumienia podwładnych w ich słusznych potrzebach i skargach. Być przełożonymi znaczy być "ojcami". Dlatego Bóg dał wam władzę. Nie po to, byście czynili z niej bicz na mniejszych od siebie. Nie jesteście wszechobecni jak Bóg. To prawda. Ale gdy się chce, można, na tyle, na ile się chce. A kto chce znać prawdę, ten ją zna. Czujność zatem nad wszystkim i wszystkimi. Nie głupia i ślepa ufność ani gnuśna beztroska względem waszych pomocników. Nie wszyscy są sprawiedliwi i wielu Judaszów rozproszonych jest w szeregach pomocników przełożonych. Nie czyńcie się ich niewolnikami, żebrząc o ich przyzwolenie, byle tylko rządzić. Bądźcie sprawiedliwi i dosyć. A gdy widzicie, że w waszym imieniu sprawowany jest zawiniony despotyzm, dbajcie zawsze, byście byli wolni od zobowiązań wobec waszych przedstawicieli, tak abyście mogli ich upomnieć bez obawy, że z oskarżonych staną się oskarżycielami. Bądźcie uczciwi i sprawiedliwi. Uczciwi w tym, byście nie wykorzystywali losu na szkodę mniejszych od siebie. Sprawiedliwi, umiejąc ukarać tych, którzy - by być czymś - uwierzyli, że wolno im wszystko. Jeśli tak zawsze będziecie czynić, będziecie mogli zawsze powiedzieć Bogu: "Pamiętaj o mnie na dobre, bo czyniłem dobrze tym, których mi dałeś"."