22 października 1944 r.

Modlitwa podyktowana przez Jezusa na Oktawę Jego Królewskości: "Jezu, Królu Miłości, zmiłuj się nad nami. Ponieważ chcemy Cię kochać, pomóż nam Cię kochać. Ponieważ uznajemy, że jesteś prawdziwym Królem, pomóż nam coraz bardziej Cię poznawać. Ponieważ wierzymy, że Ty wszystko możesz, potwierdź naszą wiarę Twoim Miłosierdziem. Ty, Królu świata, zmiłuj się nad biednym światem i nad nami, którzy w nim jesteśmy. Ty, Królu pokoju, daj pokój światu i nam. Ty, Królu Nieba, spraw, abyśmy stali się jego poddanymi. Ty wiesz, że płaczemy: pociesz nas. Ty wiesz, że cierpimy: podźwignij nas. Ty wiesz, że potrzebujemy wszystkiego: pomóż nam. Wiemy, że cierpimy z własnej winy, ale mamy nadzieję w Tobie. Wiemy, że to, co cierpimy, jest jeszcze niewiele w porównaniu z tym, na co zasłużylibyśmy cierpieć, ale ufamy Tobie. Wiemy, co Ci uczyniliśmy, ale wiemy też, co Ty uczyniłeś dla nas. Wiemy, że jesteś Zbawicielem: zbaw nas, Jezu! Królu, w koronie cierniowej, przez to Twoje męczeństwo miłości bądź dla nas Miłością, która przychodzi z pomocą. Otwórz nam swoimi przebitymi Rękami skarby Łaski i łask. Przyjdź do nas swoimi zranionymi Stopami. Uświęć Ziemię i nas Krwią, która kapie z Twoich Ran: klejnotami Twojej Królewskości Odkupiciela. Otwórz nasze serca na miłość płomieniami Twojego otwartego dla nas Serca. Jeśli będziemy Cię kochać, będziemy zbawieni tu, w godzinie śmierci i w chwili Sądu Ostatecznego. Przyjdź Królestwo Twoje, Panie, na Ziemi, w Niebie i w naszych sercach."