20 czerwca 1943 r.

Jezus mówi: "Teraz, kiedy zobaczyłaś[78], czy zrozumiałaś, czym jest Eucharystia? To jest moje Serce, które rozdaję wam. Większego i pełniejszego miłości daru nie mogłem wam dać. Gdybyście, przyjmując Komunię, umieli zobaczyć Mnie dającego wam moje Serce, czyż nie wzruszylibyście się tym? Ale wiara powinna być tak silna, a miłość tak silna, by dać wam to zobaczyć. Ta duchowa wizja nie powinna stanowić mojego wyjątkowego daru. Powinna stanowić regułę, słodką regułę. I byłaby regułą, gdybyście byli naprawdę moimi uczniami. Wtedy widzielibyście Mnie, słyszelibyście, jak wypowiadam nad Chlebem i Winem słowa konsekracji, łamię i rozdaję Chleb, podając go wam własnymi Rękami. Mój kapłan znikałby, bo Ja nakładałbym się na niego, by powiedzieć wam: "Oto Ciało Pana Jezusa Chrystusa, moje Ciało, które ma was zachować na życie wieczne". A w świetle miłości widzielibyście, że podaję wam to samo moje Serce, najdoskonalszą część mojego najdoskonalszego Ciała, tę, z której wypływa sama Miłość. Uczyniłem to z miłości do was: dałem samego siebie. I to uczyniłem dziś dla ciebie: uniosłem zasłonę Tajemnicy i dałem ci poznać, jak przychodzę do was, jak daję się wam, co daję wam z siebie, nawet jeśli wy nie umiecie tego dostrzec i zrozumieć. Wystarczy na dzisiaj. Nie ma więcej słów do powiedzenia. Patrz i uwielbiaj."