20 kwietnia 1946 r.

Wielka Sobota

Słowa najchwalebniejszego Zmartwychwstałego, który jednak sprawia, że aż do jutrzejszego świtu dzielę mękę Matki Dziewicy, ukazując mi się tylko po to, by przywrócić mi życie w triumfalnym pięknie Jego Ciała powstałego z martwych. "Tym, którzy mogą nie rozumieć powodów nieskończonego miłosierdzia, dla których nie ujawniam, nie oskarżam, nie wskazuję waszej zbyt łatwej pogardzie dusz, które są niedoskonałe, a nawet winne, przypominam ostatnie słowa[1] proroctwa Jonasza, tego, który był moją zapowiedzią przez to, że został połknięty w brzuchu wieloryba: "Czyż nie powinienem litować się nad Niniwą, wielkim miastem, w którym jest ponad sto dwadzieścia tysięcy ludzi, którzy nie potrafią odróżnić swojej prawicy od lewicy?". A Tym, który przemawiał do Jonasza, był Pan, Pan czasu gniewu i surowości, był Bóg Ojciec... Ale Ja jestem Synem, który wcielił się i umarł, aby przynieść wam przebaczenie i miłość. Jestem Miłosierdziem. Jestem Miłością. Jestem Przebaczeniem. Jestem Współczuciem. Broniłem cudzołożnicy[2] nie dlatego, że jej grzech wydawał mi się lekki, ale dlatego, że ci, którzy ją oskarżali, nie byli bez grzechu. I nie można potępiać, gdy nie jest się niewinnym. Nauczyłem was tego tym czynem. Przebaczyłem wielkim grzesznikom, o których mówi wam Ewangelia. Bo przebaczyć, wziąć pod swoją opiekę, to dać czas na odkupienie. Nauczyłem was tego tymi przebaczeniami i tą opieką. Przebaczyłem tym, którzy Mnie ukrzyżowali[3], ponieważ "nie wiedzieli, co czynią". Byli odurzeni fermentem swoich namiętności. Nauczyłem was tej prawdy tym przebaczeniem. Bo wszyscy, którzy błądzą, są odurzeni jakąś złą namiętnością. To nie usprawiedliwia ich złego postępowania. Ale Miłosierdzie udziela przebaczenia, aby dać im czas i pomoc w wyjściu z błędu. Dopiero gdy "wszystko się dokona"[4] także dla nich, to znaczy gdy dobiegnie końca ziemskie życie, które jest łańcuchem nieustannych miłosierdzi ze strony Boga, nieustanną opieką ducha anielskiego walczącego z duchem piekielnym, wtedy Sprawiedliwość zastępuje Miłosierdzie, i to przez sprawiedliwość wobec Siebie Samego oraz wobec sprawiedliwych, których nie wolno zrównywać z grzesznikami. Niech to sprawi, że zrozumiesz ty, i ci, którzy mogliby być zdumieni Moim postępowaniem wobec dusz, które znasz (Federici, Dora, Antonio, Pia i tak dalej), dlaczego wciąż dla tych dusz Miłosierdzie, które odkupia, bierze górę nad Sprawiedliwością, która potępia. I naśladujcie Mnie, bądźcie jak Ja cisi i łagodni sercem, i miłosierni wobec grzesznego bliźniego. I używajcie moich środków, aby odkupić grzeszników: "modlitwy, cierpienia, miłości". I nie chciejcie narzekać na Mnie ani osądzać moich sądów, które są całkowicie sprawiedliwe, moich czynów, które są całkowicie święte, a których nie jesteście w stanie pojąć waszymi ograniczonymi zmysłami i uczuciami." A po Panu jeszcze jedna nagana od ojca Miglioriniego... Zbierajmy je sobie ze świętym umartwieniem! Prędzej czy później, tak jak stało się to 19 grudnia w Compito, będzie musiał powiedzieć: "Teraz, gdy znam wszystko w prawdziwym świetle, osądzam inaczej". Może powie mi to, gdy oboje będziemy już po drugiej stronie... Ale to nieważne. Powie to w pewnej chwili! Czekam na tę chwilę. Umiem czekać. I umiem milczeć, gdy widzę, że ktoś nie chce przyjąć szczerych słów. Także Jezus milczał, gdy rozumiał, że mówienie jest bezużyteczne, ponieważ nawet najbardziej przekonujące, niepodważalne wyjaśnienie czy stwierdzenie faktów, niestety prawdziwych, nie mogło zostać przyjęte przez Jego przeciwnika. Będę naśladowała mojego Jezusa, powierzając tylko Jemu, mojemu Mistrzowi i Sędziemu, obronę mnie i sprawienie, by prawda zabłysnęła, oraz zatroszczenie się o mnie, duchową sierotę, skoro ojciec Migliorini już mnie nie rozumie...

[Z datami 21 i 28 kwietnia 1946 r. następują rozdziały 9 i 10 KSIĘGI AZARIASZA. Z datami od 22 kwietnia do 2 maja 1946 r. są to rozdziały od 421 do 427 dzieła EWANGELIA]