16 lipca, wieczorem.

Jezus mówi: "Temu, kto przyjdzie do Mnie, źródła życia, dam życie wieczne. Będę w nim jak zdrój, który nie umiera na wieki i który samym swoim istnieniem obmywa i zapładnia. Ale tym, którzy umieją przychodzić do Mnie z prawdziwą i wielkoduszną miłością, dam nie tylko życie wieczne, i nie będę dla nich tylko źródłem życia wiecznego. Będę dla nich źródłem nieustającej słodyczy. Prawdziwą, wielkoduszną miłość posiadają ci, którzy nie troszczą się o nic innego, jak tylko o moje sprawy, i którzy nie odrywają od Mnie swego duchowego wzroku. Ci posiądą Mnie nie tylko jako Dawcę zbawienia, ale jako ocean błogości. Boleję, że świat nie umie kochać i oddać się tej miłości, która uczyniłaby go szczęśliwym, bo wiem, jak wiele świat traci, nie znając miłości. Ona, doskonała miłość waszego Jednego w Trójcy Boga, trwa - nie bezczynna, bo miłość Boża jest zawsze czynna - lecz wzgardzona przez świat. Jak nieszczęśni pomyleńcy, którzy nie umieją rozróżniać rzeczy, ludzie nie widzą tego Skarbu, który jest tam dla nich, który czeka, aby zostać na nich wylany, tego Skarbu, który leży bezczynny, bo go nie chcą, i - jeśliby można było przypisać doskonałości Boga ludzkie skutki i odczucia - powinienem powiedzieć: który uciska nasze Serce swoim ciężarem, wzrastającym z godziny na godzinę. Wyjaśnię ci, w jaki sposób. Ale nasza Doskonała Trójca wykracza poza ludzkie formy. Tylko Ja, Bóg-Człowiek, mam Serce podobne do waszego: serce człowieka udoskonalone przez moją Naturę Bożą, aby było Sercem Boga-Człowieka. I to Serce jest rozszerzone aż do bólu przez miłość, która je wypełnia, a z której świat nie czerpie. Oto więc moja miłość Boga-Człowieka wylewa się jak ocean radości i źródło słodyczy w serca, które umieją Mnie kochać nie dla interesu przesyconego czymś zbyt ludzkim, ale prawdziwą miłością, w której każde uderzenie ma jeden cel: czynić moją sprawę. Zaślubieni sprawie ich Jezusa, czyli Jego chwale, która jest w gruncie rzeczy waszą chwałą - ponieważ chwała Boża otacza się aureolą chwały dusz wzniesionych do chwały - słusznie jest, aby zakosztowali, już tu na ziemi, smaku swego Boga. I Ja wylewam na nich moje fale słodyczy, z całą miłością mojego Serca. Przyjdź. Wszelka gorycz zanika dla tej, która pije ze źródła mojej Miłości."